Διαβάζοντας αυτό το
Ο φόβος ή Αγάπη
Όποτε έχω τη λήψη μιας απόφασης που νιώθω σαν να είμαι «συναισθηματικά» συμμετέχουν, όπως είναι η απάντηση σε ερώτηση (σχεδόν 19 ετών) κόρη μου: "Σας αρέσει το νέο τατουάζ μου;" Έχω μάθει να προσπαθήσουμε και να ρωτήσω τον εαυτό μου μια ερώτηση πριν απαντήσετε ... Αυτή η ερώτηση με έχει βοηθήσει πάρα πολύ στις σχέσεις μου με τους άλλους, και αποκάλυψε μερικά εντυπωσιακά στοιχεία για τον εαυτό μου (αναπάντεχη για μένα, ίσως θα βρείτε τους προφανείς).
Τώρα, αν θα πρέπει να αποφασίσετε ποια βίδα-οδηγό να χρησιμοποιήσει για μια δουλειά, θεωρώ ότι μια σχετικά «συγκίνηση-κάτω» απόφαση, μια απόφαση που δεν βασίζεται στην αυτο, αλλά βασίζονται σε πιο πρακτικά πράγματα, όπως ένα # 2 Phillips για μια # 2 βίδα κεφαλής, μια πιο μικρή για στενούς χώρους, κλπ., κλπ.
Προσπαθώ να ρωτήσω τον εαυτό μου: "Είμαι λήψη αυτής της απόφασης που προέρχονται από ένα μέρος του φόβου; Ή αγάπη; "
Αν αναρωτιέμαι αν είμαι λήψη μιας απόφασης που βασίζεται στον φόβο, ή την αγάπη, να βρω τον εαυτό μου εκφράζοντας τη λύπη του αποφάσεις πολύ λιγότερο. Βιώνω λιγότερο δεύτερη σκέψη, όπου είμαι πολυθρόνα τρίμηνο-υποστήριξη παρελθόν μου / πρόσφατες αποφάσεις.
Κατά την απάντηση σε ερώτηση της κόρης μου από πάνω, η πρώτη σκέψη μου είναι: "Τι στο διάολο; Έχεις κάποια άλλη; Γιατί στο διάολο κάνει συνεχίζετε να κάνετε αυτό το "Και ναι, αυτό θα ήταν γενικά να είναι ακριβώς αυτό που βγήκε από τη γλώσσα μου, και εγώ θα βρω τον εαυτό μου πολλές φορές συγγνώμη για αυτό αργότερα (εννοώ:? C'mon, τι όφελος, είτε για εμάς, είχε κερδίσει λέγοντας μου αυτό;).
Όταν αναρωτιέμαι αυτή την ερώτηση πριν από την απάντηση, στο παράδειγμα ανωτέρω σχετικά με την κόρη μου, συνειδητοποιώ ότι η πρώτη αντίδραση είναι πιθανόν να μην προέρχεται από ένα μέρος της αγάπης, και αν δεν προέρχεται από ένα μέρος της αγάπης, υπάρχει μια καλή πιθανότητα να είναι φόβος- βάση. Αυτό δεν θα μπορούσε να κάνει μεγάλη διαφορά σε κάποιους, αλλά πραγματικά δεν μου αρέσει η ιδέα του φόβου που έχουν τόσο πολύ «ελέγχου» στη ζωή μου. Μου αρέσει να σκέφτομαι τον εαυτό μου σαν να είναι σε θέση να περάσει από τη ζωή χωρίς να ενεργεί ως εάν κάθε στιγμή ήταν μια πάλη-ή-πτήσης ζήτημα επιβίωσης. Είμαι υπερβάλλω, αλλά είναι για ένα σημείο.
Το μήνυμα που πιστεύω ότι είναι πιο σημαντικό, για την κόρη μου και τον εαυτό μου, είναι ότι την αγαπώ, και ότι υπάρχει μια θεμελιώδης δεσμός που δεν αξίζει να είναι κατεστραμμένο από τον φόβο μου ότι με κάποιο τρόπο που εμφανίζει το «λάθος» την εικόνα (λάθος είναι η εικόνα που μοναχική εμπειρία μου υπαγορεύει να μην είναι καλό, κακό, φθηνά, κλπ., κλπ.), και η οποία θα αντανακλά άσχημα για μένα, της, και η ζωή κατά τη γνώμη μου ζουν σε γενικές γραμμές.
Έτσι, ανεξάρτητα από το τι σκέφτομαι, απαντώ: "Wow" Και τότε ρωτήσω για ένα άλλο σχέδιο ή τοποθέτηση. Θα προσπαθήσουμε να βρούμε κάτι που μια σκιά λιγότερο επικριτική, στη συνέχεια, "Τι στο διάολο;"
Και θα κοιμηθείτε καλύτερα. Θα έχω περισσότερη ειρήνη στην καρδιά μου. Στα νεότερα χρόνια μου είχα μικρή αξία για κανένα από αυτά τα πράγματα? Έζησα μια φτηνή ζωή.
3 χρήστες σχολιασμένες με θέμα «Ο φόβος ή Αγάπη"
Αγάπησα τη θέση σας. Νομίζω ότι κάνω το φόβο απαντήσει πιο συχνά από αγάπη. Τόσο αληθινό. Νομίζω ότι έχετε δώσει εμένα ένα εργαλείο για μια καλύτερη ζωή. Ευχαριστώ!
Η κόρη μου πήρε ακριβώς ένα άλλο τατουάζ. Έχει δύο τώρα. Ξέρει ότι είμαι κατά των τατουάζ και προσπαθεί τόσο σκληρά για να πάρει μια απάντηση από εμένα, αλλά αυτό δεν συμβαίνει.
